Eindelijk 18 jaar!!

happy-birthday-18-jaar

De tweede generatie wanbetalers?!?! Het begon ooit zo mooi. Het maakte allemaal niet uit, want je kon gewoon drie jaar de WSNP in en dan was je van alles af. Zorgen maken om schulden deed je niet. Je nam de makkelijkste weg. Deze was er immers dus waarom ook niet. Maar nu, zoveel jaren later, komen de eerste gevolgen van deze “makkelijke” stap.

Er bereiken me geregeld berichten dat de WSNP toch niet zo makkelijk was. Dat de nasleep alles behalve makkelijk is. Dat de toelating tot de WSNP flink is aangescherpt. Je komt er niet meer zo makkelijk in waardoor het voortraject lang en ingewikkeld kan zijn. Die drie jaar moeten dan al worden verlengd met het hele voortraject, vaak jaren.

Het WSNP traject is iets dat in sommige gevallen onvermijdelijk is en ook heel hard nodig. Toch wordt er vaak te makkelijk over gedacht.

Waar ik nu steeds vaker mee geconfronteerd wordt, zijn “de-kinderen-van”. Deze kinderen zijn opgegroeid in een gezin met schulden. Een gezin dat moest leven van leefgeld. Deze kinderen hebben de nodige liefde, warmte, aandacht en alles gehad. Toch starten zij, de rest van hun leven, met een gigantische achterstand. Hoe hard hun ouders ook hebben gevochten, dit hadden ze niet kunnen voorzien.

Er is geen geld voor studie. Wat zeg ik, niet eens voor vervoer naar en van school. Er is geen geld voor een rijbewijs. Er is geen geld voor de premie ziektekostenverzekering. Wat doe je dan, als het kind van. Je gaat wellicht zwart rijden, want jij wilt een betere toekomst voor jezelf en je gezin, om toch maar op school te komen. Je rijdt een onverzekerd brommertje. Je rijdt auto zonder rijbewijs. Om nog maar te zwijgen van het zogenoemde “makkelijke geld”.

Er ontstaan hierdoor schulden op het moment dat je 18 jaar wordt. Als je naar school gaat en geen baantje ernaast kan vinden of kan hebben dan moet je je premie ziektekostenverzekering betalen. Het gaat dan ineens heel hard als het niet betaald wordt.

De 18-jarige van tegenwoordig hebben al een flinke post vaste lasten, ook al wonen ze nog thuis. Mobieltje met een duur abonnement om de telefoon gratis te hebben, premie ziektekostenverzekering, voertuig. In het geval van “de-kinderen-van” ook nog een flinke post kostgeld. Als je ouders niet rond komen, dan moet er toch gegeten worden, gekleed worden en wil je gewoon jong zijn en erop uit. Alles kost geld. Waarschijnlijk wordt er ook nog een mooie schuld opgebouwd bij DUO.

Er is veel veranderd de afgelopen jaren. Van sparen als je thuis woont en samen verliefd worden, trouwen, een huis kopen, kindertjes krijgen en de rest van je leven samen je pensioen opbouwen, verbouwen om dit te verkopen als je stopt met werken en op je huis te kunnen teren. Naar scheiden als het huis eindelijk aan aflossing toe is en met een restschuld een nieuwe relatie in te gaan waar je weer van voor af aan mag beginnen. Kinderen uit twee relaties, alimentatie, enz. enz. Toch blijven we vasthouden aan oude gewoonten. Willen we allemaal huisbezitter zijn en is huren niet goed genoeg. Er is een overschot aan koopwoningen en een tekort aan huurhuizen. Toch is verhuren niet zo eenvoudig. Dat er heel veel scheef is in onze maatschappij daar zijn we het wel over eens. Wat dat exact is, is maar juist aan welke kant je staat.

Ook hierin zie je terug dat het maken van de juiste keuzes heel moeilijk wordt als je mogelijkheden heel beperkt lijken. Toch zijn er meer mogelijkheden dan je zou denken. Je wordt in bepaalde richtingen geduwd door opvoeding, studie en achtergrond, maar er is zoveel meer.

Voor mij is het duidelijk dat “de-kinderen-van” met een flinke achterstand staan als ze 18 jaar worden. Ze kiezen dan vaak voor overleven in plaats van zorgen voor de rest van hun leven. Je leeft nu en morgen is een zorg voor dan. Dat maakt dat er geen ruimte is voor tegenslagen. Wie heeft er tenslotte drie maanden inkomsten apart staan voor als er iets tegen zit? De regel is dat je er zelfs twaalf opzij hebt staan. Je zou een jaar moeten kunnen overbruggen. Ik vind het knap als je dat zou kunnen en eerlijk gezegd zou ik je adviseren minder te gaan werken en meer te gaan genieten als je dat zou  kunnen. Een buffer opbouwen kun je via deze link berekenen.

Gelukkig weten steeds meer 18-jarigen hun weg naar €S te vinden voor hulp. Zij willen niet wat hun ouders hebben gehad, want het resultaat daarvan als “de-kinderen-van” is een zware leerschool voor ze. Helaas duurt het allemaal te lang om de aanpak van deze hulpvraag rond te krijgen. Voor mij is dat net iets makkelijker. Kwestie van vragen wat je wilt en daar invulling aan geven. De hulpvraag kan hierdoor meteen beantwoord worden. Hierdoor heb ik inmiddels ook de nodige ervaring hiermee. Vaak kan een en ander zeer vlot worden opgepakt en kunnen zij een snelle inhaalslag maken. Snel resultaat en een groot verloop.

2 gedachten over “Eindelijk 18 jaar!!

  1. Pingback: Verbinden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s